Opera, Rosja

#154 „Jezioro Łabędzie”

Nikt tego mistrza nie musi zbyt nadto przedstawiać. Piotr Czajkowski to kompozytor rozpoznawalny na całym świecie. Jego balet „Jezioro Łabędzie” zna chyba każdy.

Piotr Czajkowski to kolejny rosyjski twórca. Chciał on poszerzyć świadomość świata na temat narodowej muzyki rosyjskiej. Z związku z tym wątki muzyki ludowej są widoczne w jego twórczości.

Balet „Jezioro Łabędzie” został skomponowany w 1876 roku. To był czas, gdy Czajkowski dwukrotnie odbywa podróż do Paryża, gdzie zobaczył najnowszą operę Bizeta „Carmen”. Rok 1876 to także podróż do Bayreuth na premierę tetralogii Wagnera „Pierścień Nibelunga”. Ten bogaty w muzyczne wrażenia czas był momentem, gdzie rodzi się „Jezioro Łabędzie”. Balet z początku został okrzyknięty zbyt trudnym i odrzucono go zaraz po premierze. Jednak 2 lata po śmierci kompozytora dzięki choreografii Mariusa Petipy i Lwa Iwanowa dzieło przybrało nowych kształtów i zyskało popularność. Warto dodać, że w Polsce „Jezioro łabędzie” miało premierę w 1900.

Główną postacią jest Odetta, która jest piękną kobietą zaklętą w łabędzia. Książę Zygfryt zakochuje się w niej. Gdy dowiaduję się, że aby zdjąć z niej zaklęcie musi wziąć ją za żonę, książę na balu oświadcza się dziewczynie. Okazuje się jednak, że to nie Odetta tylko zła , która przybrała jej postać. Nagle przy świetle księżyca pojawia się Odetta w postaci łabędzia z koroną na głowie. Dziewczyna jest zrozpaczona z powodu omyłkowych zaręczyn. Ucieka nad jezioro, nie chcąc słuchać usprawiedliwień księcia. Zygfryt postanawia zerwać koronę z jej głowy myśląc, że tym sposobem zdejmie zły czar. To jednak sprawia, że czarownica może łatwiej dokonać zemsty. Odettę i księcia wzburzone fale porywają w głębie. Gdy mija burza na tafli jeziora ukazuje się para łabędzi.

Muzyka jest bardzo obrazowa, tak, że i wykonawca i słuchacz z łatwością odczytują jej intencję. Pojawiają się nam też motywy muzyczne m.in. temat Odetty. Całość jest melodyczna i łatwo wpada w ucho. Muzyka z tego baletu była wykorzystywana przez innych artystów np. w „Harrym Potterze”, „Annie Kareninie”. Jest to dzieło, które pozwala choreografowi się wykazać. Każdy wielki baletmistrz marzy, aby móc stworzyć swą własną choreografię.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *