Polska

#142 „Następca Szymanowskiego”

Wyjątkowy twórca – Roman Palester – to polski kompozytor wielokrotnie nagradzany za swoją twórczość. Nazywany jest nawet następcą Szymanowskiego. Jego utwory nie są grywane tak często, co stanowi wielką krzywdę w stosunku do jego geniuszu. Był on bowiem głównym reprezentantem polskiej muzyki na arenie międzynarodowej po II wojnie światowej. Chcecie się dowiedzieć dlaczego tak wspaniały kompozytor odszedł w zapomnienie? To zapraszamy do dalszej części wpisu.

Mamy rok 1907. Na Ukrainie 28 grudnia przychodzi na świat Roman Palester. Gdy ma 7 lat rozpoczął grę na fortepianie. Po I wojnie światowej zaczyna uczyć się w Instytucie Muzycznym w Krakowie. Później kształci się m.in. w Konserwatorium Lwowskim i Konserwatorium Warszawskim. Po ukończeniu etapu szkolnego w swoim życiu, rozpoczyna czas podróży. W tym też czasie jego dzieła zaczynają być wychwalane i zdobywają liczne nagrody, nie tylko w Polsce, ale też za granicą. II wojnę światową spędza w Warszawie, przez 6 tygodni będąc więziony w Pawiaku.

Po wojnie Palester nadal osiągał, sukcesy. W 1947 wyjechał do Paryża za zgodą ówczesnych władz, jednak miał zamiar nadal być w kontakcie z swoja ojczyzną. Jego przedłużający się wyjazd nie pasował komunistycznym władzom. Bardzo nachalnie namawiali go na powrót do Polski. W końcu Palester zdecydował się na przyjazd w 1949 roku na Zjazd Kompozytorów i Krytyków Muzycznych w Łagowie Lubuskim. Na zjeździe propagowano socjalistyczny program w muzyce, dlatego Roman zdecydował się na emigrację do Paryża. Po wyjeździe jego nazwisko staje się ocenzurowane, wydane utwory są niszczone, a muzyki Palestera nie można wykonywać.

Palester nie chciał tracić kontaktu z krajem, dlatego zaczął udzielać się w Radiu „Wolna Europa”. Był to czas, w którym stworzył swoje najwybitniejsze dzieła. W 1977 uchylono zapis o cenzurze na jego nazwisko. Dochodziło już do koncertów w Polsce, gdzie pojawiały się jego dzieła. Jednak jego utwory nie były już tak doceniane. Ich wykonania zostały przyćmione przez inne wielkie kompozycje. Był on zaledwie wspomnieniem, lecz zawsze witano go z wielką serdecznością. Umarł w roku 1989 w Paryżu.

Jego twórczość nigdy nie została w pełni doceniona ani zaprezentowana, dlatego serdecznie zachęcamy do zapoznania się z szerszym spektrum jego twórczości.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *