Niemcy, Religijne

#13 „Beethoven na Wielki Czwartek”

W ten wielkoczwartkowy wieczór proponujemy Tobie dzieło ciekawe, tematyczne, a zarazem nieoczywiste – jedyne oratorium Ludwiga van Beethovena – Chrystus na Górze Oliwnej op. 85. Napisane było ok. 1803 roku, w najlepszym okresie jego twórczości, jest jednak rzadziej wykonywane niż inne tego typu dzieła kompozytora.

Ale o co chodzi z tym oratorium? Jest to wielka religijna forma – trochę jak opera – na orkiestrę, chór, role solistyczne, często śpiewa również na kilku dźwiękach niemal recytując narrator. Nazwa ta jak wiele w naszej kulturze, jest oczywiście z łaciny – oratio czyli modlitwa. Temat dzieła jest w tym przypadku chyba dość jasny. Słuchacz towarzyszy Chrystusowi w pełnej cierpienia, chwili modlitwy przed pojmaniem. Rozmawia ze swoim Ojcem, także z Aniołem oraz namacalnie ze św. Piotrem. Na końcu oczywiście zostaje pojmany. Esencję tych wydarzeń – strach przed okrutną śmiercią i zgoda by ją przejść z miłości do człowieka, kompozytor ujął w ariach pełnych dramatyzmu i mocnego brzmienia, jak i tych przejmująco łagodnych częściach. Oratorium nie jest jednak cały czas smutne i posępne, słychać też wewnętrzny spokój Jezusa, który spełnia wolę Ojca.

My z zachętą do zagłębienia się w całość dzieła, zostawiamy Cię czytelniku z pierwszą czysto instrumentalną częścią – Introdukcją, życząc wspomnianego wewnętrznego spokoju, pomimo obecnej sytuacji, w tych nadchodzących dniach.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *