Koncert

#125 „Obojowe dzieło”

Koncert C-dur na obój Mozarta to jeden z piękniejszych i najbardziej rozpoznawanych utwór na ten instrument. Dzieło Mozarta zostało skomponowane dla oboisty Giuseppe Ferlendisa z Bergamo. Powstało ono latem 1777 roku. Jest napisane na obój solowy i orkiestrę – składającą się z dwóch oboi, dwóch rogów i kwintetu.

Jeśli chodzi o budowę tego koncertu, to jest ona klasyczna, 3- częściowa. I część to Allegro aperto, II część – Adagio non Troppo, a III –  Rondo: Allegretto. Pierwsza część zaczyna się wstępem orkiestry – pogodnym, w tonacji durowej. Następnie pojawia się obój z przedstawieniem tematu. W dalszej części słyszymy przetworzenie tego motywu ( często wariacyjne, aby solista mógł się popisać). II część jest wolniejsza – w tym miejscu można pokazać swoją muzykalność oraz umiejętność panowania nad dźwiękiem. III część to Rondo z powtarzającym się tematem, przeplatanym wariacyjnym opracowaniem głównego motywu.

Cały koncert to mijanie się momentów Solo z fragmentami Tutti. W Tutti orkiestra gra głośniej i stanowi przerywnik oraz odpoczynek dla solisty. Obojowi solo najczęściej akompaniuje kwintet w piano. Możemy usłyszeć także wariacje, w których instrumentalista popisuje się swoimi umiejętnościami.

Utwór jest wymagający i sprawia wiele problemów technicznych. Są to nie tylko problemy związane z idealną zmianą klap, ale również z utrzymaniem stałego nie chwiejącego się dźwięku, który dodatkowo w niektórych momentach musi być prawidłowo zawibrowany.

Mozart napisał, że nie przepada za tworzeniem lirycznych i elegijnych fragmentów, jednak słuchając koncertu nie czuje się jego niechęci. My zachęcamy do wysłuchania tego koncertu w wykonaniu wspaniałego oboisty François Leleux.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *